Wie ik ben

Geef me een reden voor een woord op papier
Fluister de zinnen van nu en van hier
Vraag niet te schrijven over hem die ik mis
Ken hem niet, kan het niet, weet niet wie hij is

Wie ik ben, ik weet het nog steeds niet
Na twintig jaar nog lang niet klaar
Wie ik worden wil, heb geen idee
Wie ik vroeger was, komt nooit meer van pas

Ik lees mijn CV, pak mijn dagboek erbij
Praat met wat vrienden en vraag over mij
Niemand beschrijft de rol die ik speel
Als een klein attribuut op een te groot toneel

Refrein

Misschien is het beter dat ik hem niet zie staan
De man in de spiegel, altijd achteraan
Laat hem maar lullen met zijn eeuwig gelijk
Vergeet hem, vergeet het, vergeet zijn gezeik

Ik zal blijven kijken in de plassen van regen
Mijn hoofd laten hangen dan kom ik hem tegen
De man die ontkent dat’ie weet wie hij is
Omdat het een spel is, hij zoekt een gemis

Refrein

Tekst: Ivan van den Helder