Buigen of barsten

In de verte verdwijnt de maan
de dageraad aanstaand
veel gepraat, niets gevraagd
zijn duister blijft bestaan

Refrein
hij buigt niet, hij barst niet
hij zoekt zijn eigen spoor
hij wil wel, hij kan niet
levend dood, hij moet door

Hij pakt zijn koffers en vertrekt
stapels woorden, niets gezegd
opkropte zinnen maken hem gek
wel zijn huis, maar niet zijn plek

Refrein

Brug
Vlugger vliegen
de tijd bedriegen
los van het touw dat je vertrouwt
Alles slopen
ondersteboven
een nieuwe toekomst opgebouwd

©Marco van der Bij