Monddood

De zin is plots gevallen, mijn nek zit in de strop
Ik moet opstaan, er vandoor gaan, maar ik kan geen kant meer op
Het kost moeite om rechtop te staan, als je hoofd ontploft

Het woord heeft me gespleten, de bijl nog in mijn rug
Ze zweten, als ze me meten, ik ben al weg maar ik moet terug
Het enige dat ik nog wil weten, waarom ik constant vlucht

De stemming om te snijden, het mes vast in mijn hand
Woorden van zijde, die verleiden, is het gelijk wel aan mijn kant?
Zal ik praten, of beter zwijgen, gevoel of verstand

Refrein

Ik kook, ik brand, maar mijn omgeving is zo kil
Ik wil knokken, ik wil vechten, ze vertellen wat ik wil
Ik wil vloeken, tieren, schreeuwen, het blijft ijzingwekkend stil………..
Sorry…ik zeg toch sorry……ik zweeg me leeg

 

©Marco van der Bij